به‌‌‌نژادگران ‌‌در ‌‌راستا‌ی ‌‌انتخاب ‌‌بهترین ‌‌والدین ‌‌برای ‌‌تلاقی، ‌‌در ‌‌پی ‌‌ارقام ‌‌یا ‌‌ژنوتیپ‌هایی ‌‌هستند ‌‌که ‌‌از ‌‌نظر ‌‌ژنتیکی ‌‌از ‌‌هم ‌‌دور ‌‌باشند ‌‌که ‌‌می‌توان ‌‌از ‌‌طریق ‌‌بررسی ‌‌فاصله‌ی ‌‌بین ‌‌ژنوتیپ‌ها ‌‌با ‌‌استفاده ‌‌از ‌‌تجزیه ‌‌خوشه‌ای ‌‌به ‌‌این ‌‌هدف ‌‌دست ‌‌یافت. ‌‌پژوهش ‌‌حاضر ‌‌با ‌‌هدف ‌‌گروه‌بندی ‌‌50 ‌‌ژنوتیپ ‌‌برنج ‌‌هوازی ‌‌و ‌‌غرقابی ‌‌براساس ‌‌خصوصیات ‌‌بیوشیمایی ‌‌از ‌‌جمله ‌‌میزان ‌‌آهن، ‌‌روی، ‌‌منگنز ‌‌و ‌‌پروتئین ‌‌دانه ‌‌و ‌‌نشانگر‌های ‌‌DNA ‌‌پیوسته ‌‌به ‌‌آن‌ها ‌‌انجام ‌‌شد. ‌‌براساس ‌‌نتایج ‌‌تجزیه ‌‌خوشه‌ای ‌‌به ‌‌روش ‌‌Ward ‌‌ژنوتیپ‌های ‌‌مورد ‌‌مطالعه ‌‌در ‌‌چهار ‌‌گروه ‌‌قرار ‌‌گرفتند.گروه ‌‌سوم ‌‌به ‌‌عنوان ‌‌کوچک‌ترین ‌‌گروه ‌‌با ‌‌سه ‌‌ژنوتیپ ‌‌(IR82635-B-B-82-2، ‌‌Caiapo ‌‌و ‌‌گوهر)، ‌‌برای ‌‌تمام ‌‌متغیرها ‌‌بویژه ‌‌عناصر ‌‌مورد ‌‌بررسی ‌‌بالاترین ‌‌مقدار ‌‌را ‌‌به ‌‌خود ‌‌اختصاص ‌‌دادند. ‌‌میانگین ‌‌میزان ‌‌آهن، ‌‌روی، ‌‌منگنز ‌‌و ‌‌پروتئین ‌‌این ‌‌گروه ‌‌بترتیب ‌‌32.39، ‌‌34.15، ‌‌25.66 ‌‌میلی‌گرم ‌‌در ‌‌کیلوگرم ‌‌و ‌‌6.71 ‌‌درصد ‌‌بدست ‌‌آمد. ‌‌از ‌‌سوی ‌‌دیگر ‌‌براساس ‌‌اطلاعات ‌‌مولکولی ‌‌نشانگرهای ‌‌ریزماهواره ‌‌که ‌‌بر ‌‌اساس ‌‌مطالعات ‌‌مکان‌یابی ‌‌QTL، ‌‌مرتبط ‌‌با ‌‌عناصر ‌‌مذکور ‌‌شناسایی ‌‌شده ‌‌بودند، ‌‌ژنوتیپ‌‌‌ها ‌‌به ‌‌دو ‌‌گروه ‌‌بزرگ ‌‌تقسیم ‌‌شدند. ‌‌به ‌‌طوری‌‌‌که ‌‌قسمت ‌‌اعظم ‌‌ژنوتیپ‌‌‌های ‌‌برنج ‌‌غیربومی ‌‌و ‌‌هوازی ‌‌در ‌‌گروه ‌‌مجزایی ‌‌قرار ‌‌گرفتند. ‌‌میزان ‌‌همبستگی ‌‌ماتریس ‌‌فاصله ‌‌اقلیدوسی ‌‌بین ‌‌ژنوتیپ‌‌‌ها ‌‌از ‌‌لحاظ ‌‌میزان ‌‌عناصر ‌‌و ‌‌پروتئین ‌‌و ‌‌ماتریس ‌‌تشابه ‌‌ژنتیکی ‌‌بر ‌‌اساس ‌‌اطلاعات ‌‌نشانگرهای ‌‌ریزماهواره ‌‌(Nei) ‌‌با ‌‌آزمون ‌‌همبستگی ‌‌منتل ‌‌در ‌‌سطح ‌‌احتمال ‌‌یک ‌‌درصد ‌‌معنی‌‌‌دار ‌‌برآورد ‌‌شد ‌‌که ‌‌می‌‌‌تواند ‌‌دلیلی ‌‌بر ‌‌اعتبار ‌‌پیوستگی ‌‌ژنتیکی ‌‌این ‌‌نشانگرها ‌‌با ‌‌نواحی ‌‌ژنومی ‌‌کنترل ‌‌کننده ‌‌این ‌‌عناصر ‌‌در ‌‌جمعیت ‌‌حاضر ‌‌باشد.